پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله سلم) فرمودند: هر که نزد قبر من بر من درود بخواند من خودم آن را دریافت می کنم و کسی که از دور بر من درود بخواند آن را به من می رسانند.

از این توضیحات واضح میگردد که هر نوآوری یعنی بدعت را محض به خاطر نوآوری نمی توان مطلقاً آن را حرام و یا ممنوع قرار داد، اما برای جواز و یا عدم جواز آن باید سنجیده شود که اگر آن نوآوری در شریعت از جمله کارهای تحسین برانگیز و مباح است، پس آن را بدعت حسنه خواهیم گفت، و اگر آن نوآوری در شریعت غیر مقبول و ناپسندیده است، پس به آن بدعت سیئه و یا بدعت قبیحه خواهیم گفت.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: وقتی خداوند متعال بنده ای را دوست می دارد، جبرئیل (علیه السلام) را ندا می زند که همانا خداوند فلان (شخص) را دوست می دارد، تو نیز او را دوست بدار.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: هر کسی که محبت خداوند را بر محبت نفس خود ترجیح دهد، خداوند متعال او را از اذیت مردم محفوظ می دارد.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: کسی که (به دلیل غافل شدن) بر من درود خواندن را فراموش کرد او راه بهشت را فراموش کرده است.

بیانِ این گفته نبی اکرم ﷺ که:
هر که من مولای اویم، علی مولای اوست.

وَمَا کَانَ اللّهُ لِیُطْلِعَکُمْ عَلَى الْغَیْبِ وَلَکِنَّ اللّهَ یَجْتَبِی مِن رُّسُلِهِ مَن یَشَاءُ و این در شأن خداوند نیست که (ای مردم عادّی) شما را از غیب آگاه گرداند، ولی خداوند از میان رسولانش هر که را بخواهد (برای علم غیب) بر می گزیند.