«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تُلْهِکُمْ أَمْوَالُکُمْ وَلَا أَوْلَادُکُمْ عَن ذِکْرِ اللّٰهِ وَمَن یَفْعَلْ ذَلِکَ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الْخَاسِرُونَ» ای کسانی که ایمان آورده اید، مالها و فرزندانتان شما را از ذکر خدا سرگرم (و غافل) نکنند، و هر کس که چنین (کاری) کند، ایشانند زیانکاران.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: اگر شخصی دارای مال زیادی باشد و آنها را در راه خدا صدقه دهد و شخص دیگری مشغول به ذکر الهی باشد عمل ذکر کننده از عمل صدقه دهنده افضل است.

یکی از دوستان مهربان ما ناصر الدین محمود بن عماد بیان کرده اند که یقیناً ابو طیب محمد بن ابراهیم سبتی مالکی، که اهل قوص بودند، و یکی از علمای عاملین بودند، در دارالعلوم خود به مناسبت میلاد با سعادت نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) محفلی منعقد می نمودند،

«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ إِذَا لَقِیتُمْ فِئَهً فَاثْبُتُواْ وَاذْکُرُواْ اللّٰهَ کَثِیرًا لَّعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ» ای کسانی که ایمان آورده اید، هر گاه به گروهی (از دشمن) بر خوردید، پایداری نمایید و خدا را بسیار ذکر کنید باشد که رستگار شوید.

عظمت این ماه (ربیع الاول) از عظمت این روز واضح میگردد، که روز ولادت آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) است. پس ما باید که احترام این ماه را بجا بیاوریم، و به این ماه چنین فضیلت بدهیم که خداوند متعال به ماه های پر فضیلت، فضیلت بخشیده است.

جواب آمد که: این کسی است که در دنیا زبانش همیشه با ذکر خداوند متعال تر (و تازه) بوده، قلب او وابسته به مساجد بوده و این شخص هیچ زمان به پدر و مادر خود بدگویی نکرده است.

ما از شما به موسی (علیه السلام) حق دار تر هستیم. سپس آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) (خود هم روزه گرفتند و اصحاب را نیز) برای روزه گرفتن امر فرمودند.