۱۱ درود شما به من می رسد
از حضرت حسن بن علی (رضی الله عنهما) روایت شده است که پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: شما هر کجا که باشید بر من درود بفرستید، که درود شما به من می رسد.
• اگر شخصی دارای مال زیادی باشد و
پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: اگر شخصی دارای مال زیادی باشد و آنها را در راه خدا صدقه دهد و شخص دیگری مشغول به ذکر الهی باشد عمل ذکر کننده از عمل صدقه دهنده افضل است.
امام عماد الدین بن کثیر (۷۰۱-۷۷۴ھ)
وقتی ثویبه به ابو لهب خوش خبری ولادت آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) را داد، ابولهب همان موقع ثویبه را (از بردگی) آزاد نمود.
شاه عبدالعزیز محدث دهلوی (۱۱۵۹-۱۲۳۸ھ)
و برکت ماه ربیع الأول به خاطر میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) است. به هر اندازه که از طرف اُمت در بارگاه آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) درود و سلام هدیه شود، و طعام داده شود، به همان اندازه برکات آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) نازل می گردد.
• بر شما چگونه درود بفرستیم؟
ما نزد پیامبر اکرم (صلی اللّه علیه و آله وسلم) گفتیم: یا رسول اللّٰه! بر شما سلام که آن است (که بگوییم: اَلسَّلَامُ عَلَیکَ) اما بر شما درود چگونه بفرستیم؟
اُمّت من شرک نمی کند
پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند:
به خدا قسم! من ترسی ندارم که بعد از من شما به شرک مبتلا شوید اما ترس دارم از آن که به محبت دنیا مبتلا خواهید شد.
به خدا قسم! من ترسی ندارم که بعد از من شما به شرک مبتلا شوید اما ترس دارم از آن که به محبت دنیا مبتلا خواهید شد.
حافظ ابوالخطاب بن دحیه کلبی (۵۴۴-۶۳۳ھ)
در ۶۰۴ حجری از منطقه اِربل گذشتند، و در آنجا با سلطان مظفر الدین بن زین الدین ملاقات نمودند در حالی که ایشان مشغول و مصروف در برگزاری روز میلاد النبی (صلی الله علیه و آله وسلم) بودند.
• در شب معراج از کنار مردی گذشتم…
جواب آمد که: این کسی است که در دنیا زبانش همیشه با ذکر خداوند متعال تر (و تازه) بوده، قلب او وابسته به مساجد بوده و این شخص هیچ زمان به پدر و مادر خود بدگویی نکرده است.
• کسی که عاجز آید از سختی
رسول اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: کسی که عاجز آید از سختی کشیدن (عبادت کردن) در تمامی اوقات شب و بخیل باشد در خرج کردن مال و ترس داشته باشد که با دشمن جهاد کند، پس باید که خدا را به کثرت ذکر کند.
شیخ عبدالحق محدث دهلوی (م.۱۰۵۲ﻫ)
بعض بدعتها ست که واجب است چنانچه تعلم و تعلیم صرف و نحو، که بدان معرفت آیات و احادیث حاصل گردد و حفظ غرائب کتاب و سنّت و دیگر چیزهائیکه حفظ دین و ملت بر آن موقوف بود، و بعض مستحسن و مستحب مثل بناء رباطها و مدرسه ها، و بعض مکروه مانند نقش و نگار کردن مساجد و مصاحف بقول بعض، و بعض مباح مثل فراخی در طعامهای لذیذه و لباسهای فاخره، به شرطی که حلال باشند و باعث طغیان و تکبر و مفاخرت نشوند.
موارد بیشتر
موضوعات …
