و از همیشه این عادت مسلمانان بوده است که در ماه ربیع الاول محافل بزرگداشت میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) را برگزار نموده اند، مردمان را دعوت نموده اند، و در شبها صدقه و خیرات داده اند و اظهار شادی نموده اند. سعی و کوشش آنها بر این است که در این روزها بیشتر نیکی کنند و در این ایام در بیان واقعات ولادت با سعادت نیز می کوشند.

دعای زندگان و صدقه دادن آنها (برای اموات)
به اموات نفع می رسانند.

اما حال آنکه به محمّد (صلی الله علیه وآله وسلم) اجازه زیارت قبر مادرش داده شده است، پس شما هم برای زیارت قبور بروید و صحبت بیهوده نکنید.

کسی که در مجلسی نشست، و بدون آنکه خدا را ذکر کند، از آن مجلس برخاست، پس از طرف خداوند بر وی ندامت وارد می گردد.

خداوند متعال جسم مبارک آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) را چنین خلق کرده است که نه قبل از ایشان و نه بعد از ایشان کسی را مثل آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) خلق نکرده است.

… پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) از منبر پایین آمدند و تنۀ درخت را در بر گرفتند، و تنۀ درخت مینالید همچون کودکی که آرام می شود، و تا جای که او آرام یافت …

رسول اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: کسی که عاجز آید از سختی کشیدن (عبادت کردن) در تمامی اوقات شب و بخیل باشد در خرج کردن مال و ترس داشته باشد که با دشمن جهاد کند، پس باید که خدا را به کثرت ذکر کند.