«فَاذْکُرُونِی أَذْکُرْکُمْ وَاشْکُرُواْ لِی وَلاَ تَکْفُرُونِ» پس مرا یاد کنید، تا (من نیز) شما را یاد کنم و مرا سپاس بگزارید و با من نا سپاسی نکنید.

نزد شوافع تزئین مساجد و قرآن بدعت مکروهه است، در حالیکه نزد احناف مباح است. نزد شوافع مصافحه بعد از نماز فجر و عصر بدعت مباحه است، در حالیکه نزد احناف مکروه است. به همین صورت خورد و خوراک لذیذ، و بنای خانه های وسیع و بزرگ (و اموری مانند آن از بدعات مباح) است.

کسی که با اولیاء الله دشمنی کرد پس او با خداوند متعال اعلان جنگ کرده است، و خداوند محبوب می دارد آن نیکوکارانِ متقی را که پنهان می مانند، اگر آنها حاضر نباشند کسی آنها را جویان نمی شود، و اگر آنها حضور داشته باشند، پس کسی آنها را خواهان نه خواهد بود،

از خواص آن (مجالس میلاد النبی (صلی الله علیه و آله وسلم)) این هم هست که، سالی که میلاد النبی (صلی الله علیه و آله وسلم) برگزار می گردد، در آن سال امن و امان خواهد بود، نیز (این عمل) بشارتی است برای تکمیل فوری مقاصد نیک و خواهشات قلبی.

بعض بدعتها ست که واجب است چنانچه تعلم و تعلیم صرف و نحو، که بدان معرفت آیات و احادیث حاصل گردد و حفظ غرائب کتاب و سنّت و دیگر چیزهائیکه حفظ دین و ملت بر آن موقوف بود، و بعض مستحسن و مستحب مثل بناء رباطها و مدرسه ها، و بعض مکروه مانند نقش و نگار کردن مساجد و مصاحف بقول بعض، و بعض مباح مثل فراخی در طعامهای لذیذه و لباسهای فاخره، به شرطی که حلال باشند و باعث طغیان و تکبر و مفاخرت نشوند.

میلاد النبی (صلی الله علیه و آله وسلم) بدعت حسنه است، در صورتی که کسی که این مجالس را برگزار می کند قصد او چنین باشد که، صالحین را جمع کند، محافل درود و سلام بگیرد، و به فقراء و مساکین غذا دهد. با این شرط هر زمان که این عمل انجام پزیرد موجب ثواب خواهد بود.