این ثابت است که به دلیل آزاد کردن ثویبه در خوشی ولادت آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) هر دو شنبه در عذاب ابولهب تخفیف داده میشود.

…و هر که بر من صد مرتبه درود بفرستد، خداوند متعال در میان دو چشمان او (پیشانی او) از منافقت و آتش (جهنم) برای همیشه رهایی می نویسد و در روز قیامت او با شهدا خواهد بود.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: کسی که (به دلیل غافل شدن) بر من درود خواندن را فراموش کرد او راه بهشت را فراموش کرده است.

آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: بله بعد از وفات (ظاهری من) هم (نزد من همین گونه می رسانند، به دلیل اینکه) خداوند متعال حرام قرار داده است برای زمین که جسم های انبیاء (علیهم السلام) را بخورد (یعنی از بین برد). پس نبی خدا زنده است و به او رزق هم داده می شود.

خداوند متعال تمام اعضای نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) را در قرآن کریم ذکر کرده است، و به آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) قسم یاد کرده و آنچه به آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) نسبت دارد نیز قسم خورده است، و جا به جا مقام آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) را چنان بیان کرده که خارج از درک و فهم ماست.

«الَّذِینَ آمَنُواْ وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِکْرِ اللّٰهِ أَلاَ بِذِکْرِ اللّٰهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ» آنان که ایمان آوردند و دلهایشان به ذکر خدا آرام یابد. آگاه باشید که دلها تنها به ذکر خدا آرامش می یابد.

بعض بدعتها ست که واجب است چنانچه تعلم و تعلیم صرف و نحو، که بدان معرفت آیات و احادیث حاصل گردد و حفظ غرائب کتاب و سنّت و دیگر چیزهائیکه حفظ دین و ملت بر آن موقوف بود، و بعض مستحسن و مستحب مثل بناء رباطها و مدرسه ها، و بعض مکروه مانند نقش و نگار کردن مساجد و مصاحف بقول بعض، و بعض مباح مثل فراخی در طعامهای لذیذه و لباسهای فاخره، به شرطی که حلال باشند و باعث طغیان و تکبر و مفاخرت نشوند.