و گفته اند که: اگر در توانم می بود تمام ماه (ربیع الاول) را برای محفل میلاد اهتمام می کردم.

«وَلَذِکْرُ اللّٰهِ أَکْبَرُ وَاللّٰهُ یَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ» و هر آینه ذکر خدا بزرگترین است، و خدا آنچه (شما) می کنید می داند.

نزد من دلیل اساسی برای جشن روز میلاد النبی (صلی الله علیه وآله وسلم) همان روایتی است که در «صحیحین» بیان شده است که نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) به مدینه منوره تشریف فرما شدند، و دیدند که یهودیان روز عاشورا را روزه میگیرند…

بعض بدعتها ست که واجب است چنانچه تعلم و تعلیم صرف و نحو، که بدان معرفت آیات و احادیث حاصل گردد و حفظ غرائب کتاب و سنّت و دیگر چیزهائیکه حفظ دین و ملت بر آن موقوف بود، و بعض مستحسن و مستحب مثل بناء رباطها و مدرسه ها، و بعض مکروه مانند نقش و نگار کردن مساجد و مصاحف بقول بعض، و بعض مباح مثل فراخی در طعامهای لذیذه و لباسهای فاخره، به شرطی که حلال باشند و باعث طغیان و تکبر و مفاخرت نشوند.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: شما هر کجا که باشید بر من درود بفرستید، که درود شما به من می رسد.

دعاءِ زندگان برای اموات و صدقه دادن آنها (برای اموات) به اموات نفع می رسانند.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: وقتی کسی بر من سلام می فرستد خداوند متعال روح مرا به من بر می گرداند تا آنکه جواب سلام او را می دهم.