پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: هر کسی که در کتابی بر من درود بفرستد (یعنی بنویسد) پس فرشتگان برای او دعای مغفرت میکنند تا زمانی که نام من در آن کتاب موجود باشد.

آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) مسیر خود را ادامه دادند و در راه شخصی را دیدند که کفش پوشیده در قبرستان راه می رود، آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: ای صاحب کفشها، آنها را (از پایت) در بیاور.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: وقتی خداوند متعال بنده ای را دوست می دارد، جبرئیل (علیه السلام) را ندا می زند که همانا خداوند فلان (شخص) را دوست می دارد، تو نیز او را دوست بدار.

بی شک احباب و اولیاء من آنهایی هستند که، در زمان ذکر من به یاد می آیند، و زمانی که آنها را ذکر می کنید پس من به یاد می آیم.

دعاءِ زندگان برای اموات و صدقه دادن آنها (برای اموات) به اموات نفع می رسانند.

حضرت عمر (رضی الله عنه) فرمودند: در روز و مکانی که این آیه بر نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) نازل شده است، ما آن را به خوبی می دانیم. آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) در روز جمعه در مقام عرفات ایستاده بودند.