میلاد النبی (صلی الله علیه و آله وسلم) بدعت حسنه است، در صورتی که کسی که این مجالس را برگزار می کند قصد او چنین باشد که، صالحین را جمع کند، محافل درود و سلام بگیرد، و به فقراء و مساکین غذا دهد. با این شرط هر زمان که این عمل انجام پزیرد موجب ثواب خواهد بود.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: نزدیک ترین کس به من در روز قیامت آن کس خواهد بود که بر من بیش از همه درود خوانده باشد.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله سلم) فرمودند: هر که نزد قبر من بر من درود بخواند من خودم آن را دریافت می کنم و کسی که از دور بر من درود بخواند آن را به من می رسانند.

احسان یعنی این که برای خداوند چنین عمل کنید که گویا او را می بینید، و اگر تو او را نمی بینی بدان که یقینًا او تو را می بیند.

… شیرینی ایمان را در می یابد: اینکه خداوند متعال و رسول او (صلی الله علیه وآله وسلم) را از هر آنچه جز خدا و رسول اوست بیشتر دوست بدارد. و شخصی را که دوست می دارد محض به خاطر خدا دوست بدارد. و اینکه زشت بدارد که به کفر برگردد، همانگونه که ناپسند می دارد که به آتش افکنده شود.

در شهر موصل اولین کسی که برای میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) تشکیل اجتماع دادند شیخ عمر بن محمد مَلّا بودند، و ایشان یکی از صالحین معروف می باشند. شاهِ اِربل و دیگر افراد از ایشان پیروی کرده اند، رحمت خداوند متعال بر آنها باد.