کلمه «بدعت» از «بَدَعَ» مشتق شده است، و معنی لغوی آن هست: «چیزی جدید را بدون سابقه قبلی به وجود آوردن»  

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: شما هر کجا که باشید بر من درود بفرستید، که درود شما به من می رسد.

در شهر موصل اولین کسی که برای میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) تشکیل اجتماع دادند شیخ عمر بن محمد مَلّا بودند، و ایشان یکی از صالحین معروف می باشند. شاهِ اِربل و دیگر افراد از ایشان پیروی کرده اند، رحمت خداوند متعال بر آنها باد.  

ما از شما به موسی (علیه السلام) حق دار تر هستیم. سپس آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) (خود هم روزه گرفتند و اصحاب را نیز) برای روزه گرفتن امر فرمودند.

… شیرینی ایمان را در می یابد: اینکه خداوند متعال و رسول او (صلی الله علیه وآله وسلم) را از هر آنچه جز خدا و رسول اوست بیشتر دوست بدارد. و شخصی را که دوست می دارد محض به خاطر خدا دوست بدارد. و اینکه زشت بدارد که به کفر برگردد، همانگونه که ناپسند می دارد که به آتش افکنده شود.

آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) مسیر خود را ادامه دادند و در راه شخصی را دیدند که کفش پوشیده در قبرستان راه می رود، آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: ای صاحب کفشها، آنها را (از پایت) در بیاور.

«إِنَّکَ لاَ تُسْمِعُ ٱلْمَوْتَىٰ وَلاَ تُسْمِعُ ٱلصُّمَّ ٱلدُّعَآءَ إِذَا وَلَّوْاْ مُدْبِرِینَ» مسلما تو نم‏یتوانى سخنت را به گوش مردگان (یعنی کافران که از حیات ایمانی محروم اند) برسانى، و نمى‏توانى کران (که محروم از سماعت صدای حق اند) را هنگامى که روى برمى‏گردانند و (ای حبیب! به شما) پشت مى‏کنند فراخوانى!

اَنْتَ الَّذِیْ لَوْلَاکَ مَا خُلِقَ امْرَء
کَلَّا وَلَا خُلِقَ الْوَرَی لَوْلَاکَ

شما آن هستید که اگر نمی بودید دیگر کسی هم خلق نمی شد بلکه اگر شما نمی بودید هیچ مخلوقی آفریده نمی شد.

بی شک احباب و اولیاء من آنهایی هستند که، در زمان ذکر من به یاد می آیند، و زمانی که آنها را ذکر می کنید پس من به یاد می آیم.