… پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) از منبر پایین آمدند و تنۀ درخت را در بر گرفتند، و تنۀ درخت مینالید همچون کودکی که آرام می شود، و تا جای که او آرام یافت …

هیچ قومی (گروهی) نخواهد نشست برای ذکر خداوند متعال مگر این که، فرشتگان آنان را احاطه می کنند و رحمت خدا آنها را می پوشاند و آرامش و اطمینان بر آنها وارد می گردد و خداوند نیز ایشان را در ملأ اعلا یاد می کند.

… به مناسبت میلاد النبی (صلی الله علیه و آله وسلم) به مردم دعوت طعام می دادند، و می فرمودند: اگر در توان من می بود تمام ماه هر روز چنین می کردم.

«لولاک لما خلقت الکونین»: خلقت کون همه موجودات، ذات محمّد شد، اول مخلوق همو آمد…

اگر محمّد (صلی الله علیه وآله وسلم) نمی بود نه تو را خلق می کردم، نه زمین را و نه آسمان را…

سپس از معلوم به تحقیق که اگر نور وجود او (صلی الله علیه وآله وسلم) نمی بود و وجود کرامت او نمی بود پس خلق نمی شد آسمانها و زمین، پس اوست مظهر رحمت الهی که احاطه دارد بر همه چیز.

رسول اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: خدا را به کثرت ذکر کنید، حتی اگر منافقان به شما ریا کار گویند.

آیا شما را از بهشتیان خبر ندهم (که چه کسانی هستند)؟ هر ضعیف ناتوان و متواضع، (و نزد خداوند متعال مقام آنها چنین است) که اگر (در انجام کاری) به خدا سوگند یاد کند، خداوند (با آنجام آن کار) سوگندش را راست می گرداند.