امام شمس الدین السخاوی (۸۳۱-۹۰۲ھ)
همیشه اهل اسلام در کشور های مختلف و شهر های بزرگ در ماه ولادت با سعادت آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) محافل میلاد گرفته اند، و معیار عزت و شرف آن را، با ضیافت و طعام های زیبا برقرار ساخته اند.
• انبیاء (علیهم السلام) زنده اند و نماز…
نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: انبیاء (علیهم السلام) در قبرهای خود زنده اند و نماز می گزارند.
عین القضات همدانی (۴۹۲-۵۲۵ﻫ)
«لولاک لما خلقت الکونین» اگر نه از برای وجود تو بودی، وجود کونین و عالمین محو و معدوم بودی…
• ثویبه (برده ابو لهب)
ابو لهب در جواب گفت: من در عذابی سخت گرفتار شده ام، فقط گاهی مرا (در اجر آن عمل) از آن (انگشت) سیرآب میکنند که من (به مناسبت شادی ولادت محمّد) ثویبه را آزاد کرده بودم.
امام ربانی شیخ احمد فاروقی سرهندی حضرت مجدد…
از اینجا است که در حدیث قدسی آمده است در شان حبیب الله «لولاک لما خلقت الافلاک و لما اظهر الربوبیه» …
امام ابن ابی العز دمشقی (م.۷۹۲ھ)
در باره ایصال ثواب، گفته است:
امام ابو حنیفه (رحمه الله) و امام احمد (رحمه الله) و جمهور سلف بر این مذهب اند که ثواب آنها (به میّت) می رسد.
امام ابو حنیفه (رحمه الله) و امام احمد (رحمه الله) و جمهور سلف بر این مذهب اند که ثواب آنها (به میّت) می رسد.
• نبی خدا زنده است و به او…
آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: بله بعد از وفات (ظاهری من) هم (نزد من همین گونه می رسانند، به دلیل اینکه) خداوند متعال حرام قرار داده است برای زمین که جسم های انبیاء (علیهم السلام) را بخورد (یعنی از بین برد). پس نبی خدا زنده است و به او رزق هم داده می شود.
شیخ عبدالحق محدث دهلوی (۹۵۸-۱۰۵۲ھ)
و از همیشه این عادت مسلمانان بوده است که در ماه ربیع الاول محافل بزرگداشت میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) را برگزار نموده اند، مردمان را دعوت نموده اند، و در شبها صدقه و خیرات داده اند و اظهار شادی نموده اند. سعی و کوشش آنها بر این است که در این روزها بیشتر نیکی کنند و در این ایام در بیان واقعات ولادت با سعادت نیز می کوشند.
• حدیث: ستون حنانه
… پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) از منبر پایین آمدند و تنۀ درخت را در بر گرفتند، و تنۀ درخت مینالید همچون کودکی که آرام می شود، و تا جای که او آرام یافت …
در بیان معنی اصطلاحی کلمه «بدعت»
از این توضیحات واضح میگردد که هر نوآوری یعنی بدعت را محض به خاطر نوآوری نمی توان مطلقاً آن را حرام و یا ممنوع قرار داد، اما برای جواز و یا عدم جواز آن باید سنجیده شود که اگر آن نوآوری در شریعت از جمله کارهای تحسین برانگیز و مباح است، پس آن را بدعت حسنه خواهیم گفت، و اگر آن نوآوری در شریعت غیر مقبول و ناپسندیده است، پس به آن بدعت سیئه و یا بدعت قبیحه خواهیم گفت.
موارد بیشتر
موضوعات …
بازدیدها: 7,964,225




