خلق از محمّد صلی الله علیه وآله وسلم صورتی و تنی و شخصی دیدند، و بشر و بشریَتی به بینندگان می نمودند … اگر در این حالت و در این مقامِ ولایت، او را بشر خوانند و یا وی را بشر دانند … … … بر خوان «فَقَالُوا أَبَشَرٌ یَهْدُونَنَا فَکَفَرُوا = گفتند: آیا انسانها (از جنس بشر) ما را راه می نمایند؟ پس کافر شدند.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: در روز قیامت نویسندگان حدیث خواهند آمد در (آن) حالیکه در دستانشان دوات خواهد بود، پس خداوند متعال به جبرئیل (علیه السلام) امر خواهد کرد که نزد ایشان برود و از آنها سؤال کند که آنها چه کسانی هستند؟

آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) (خود بر آنجا رفته) و نماز جنازه او را گذاردند و فرمودند: این قبور برای صاحب قبر ها پر از ظلمت و تاریکی است، و خداوند متعال به خاطر نماز (جنازه) خواندن من (قبر های تاریک آنها را) منور خواهد کرد.

در شهر موصل اولین کسی که برای میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) تشکیل اجتماع دادند شیخ عمر بن محمد مَلّا بودند، و ایشان یکی از صالحین معروف می باشند. شاهِ اِربل و دیگر افراد از ایشان پیروی کرده اند، رحمت خداوند متعال بر آنها باد.  

نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرموده اند: یقیناً که من نزد خداوند متعال در لوحِ محفوظ آن زمان هم خاتم الانبیاء بودم که حضرت آدم (علیه السلام) هنوز در (مرحله) گل بودند.

اگر من این چنین نمازی بخوانم که در آن بر پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) و بر اهل بیت آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) درود نخوانم پس یقیناً نزد من آن نماز کامل نخواهد بود.