آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) مسیر خود را ادامه دادند و در راه شخصی را دیدند که کفش پوشیده در قبرستان راه می رود، آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: ای صاحب کفشها، آنها را (از پایت) در بیاور.

آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) شاخه ای تر خواستند و آن را دو نیمه کردند، یکی را بر یک قبر و دیگری را بر قبر دیگر فرو کردند و فرمودند: تا زمانی که این دو شاخه خشک نشوند، در عذاب آنها تخفیف باقی خواهد ماند.

همیشه اهل اسلام در کشور های مختلف و شهر های بزرگ در ماه ولادت با سعادت آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) محافل میلاد گرفته اند، و معیار عزت و شرف آن را، با ضیافت و طعام های زیبا برقرار ساخته اند.

«وَلَذِکْرُ اللّٰهِ أَکْبَرُ وَاللّٰهُ یَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ» و هر آینه ذکر خدا بزرگترین است، و خدا آنچه (شما) می کنید می داند.

نزد شوافع تزئین مساجد و قرآن بدعت مکروهه است، در حالیکه نزد احناف مباح است. نزد شوافع مصافحه بعد از نماز فجر و عصر بدعت مباحه است، در حالیکه نزد احناف مکروه است. به همین صورت خورد و خوراک لذیذ، و بنای خانه های وسیع و بزرگ (و اموری مانند آن از بدعات مباح) است.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: کسی که (به دلیل غافل شدن) بر من درود خواندن را فراموش کرد او راه بهشت را فراموش کرده است.

دعاءِ زندگان برای اموات و صدقه دادن آنها (برای اموات) به اموات نفع می رسانند.