قَدْ جَاءَکُم مِنَ الله نُورٌ وَکِتَابٌ مُّبِینٌ [۱] به راستی آمده است برای شما از جانب خداوند نوری (پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم) و کتابی روشنگر اکثر مفسرین گفته اند که در این آیه، نور به رسول الله (صلی الله علیه وآله وسلم) اطلاق شده است و کتاب به معنای قرآن کریم آمده […]

مراد اوّلی از لطف ازلی او بود، شاه او بود و خلائق همه لشگر و خیل او، مهمان عزیز او بود و عزیزان همه تبع و طفیل او.

و از همیشه این عادت مسلمانان بوده است که در ماه ربیع الاول محافل بزرگداشت میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) را برگزار نموده اند، مردمان را دعوت نموده اند، و در شبها صدقه و خیرات داده اند و اظهار شادی نموده اند. سعی و کوشش آنها بر این است که در این روزها بیشتر نیکی کنند و در این ایام در بیان واقعات ولادت با سعادت نیز می کوشند.

نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: هر کسی که وفات کند و بر ذمه او روزه (باقی) باشد، پس ولی او از طرف او روزه بگذارد.

عقیده این فقیر چنین است که در محافل میلاد شرکت می کنم، بلکه آن را ذریعه برکات دانسته هر سال برگزار می کنم و قیام را باعث لطف و لذت می دانم.

پیامبر اکرم (صلی اللّه علیه و آله وسلم) فرمودند: هر کسی که بر من یک مرتبه درود بفرستد، خداوند متعال بر او ده (رحمت) نازل می فرماید.

ما نزد پیامبر اکرم (صلی اللّه علیه و آله وسلم) گفتیم: یا رسول اللّٰه! بر شما سلام که آن است (که بگوییم: اَلسَّلَامُ عَلَیکَ) اما بر شما درود چگونه بفرستیم؟