هیچ قومی (گروهی) نخواهد نشست برای ذکر خداوند متعال مگر این که، فرشتگان آنان را احاطه می کنند و رحمت خدا آنها را می پوشاند و آرامش و اطمینان بر آنها وارد می گردد و خداوند نیز ایشان را در ملأ اعلا یاد می کند.

به خدا قسم! ایمان وارد قلب کسی نمی شود، تا زمانی که اهل بیت مرا به خاطر خداوند متعال، و به دلیل نسبت من با آنها، دوست بدارد.

آیا نمی خواهید به شما خبر بدهم از عملی که از تمام اعمال بهتر و نزد مالک شما پاکیزه تر باشد و درجات و رتبه های شما را والا کند و از خرج کردن طلا و نقره در راه خدا بهتر و از اینکه در جهاد دشمنان را بکشید و آنها شما را بکشند بهتر باشد؟

و از همیشه این عادت مسلمانان بوده است که در ماه ربیع الاول محافل بزرگداشت میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) را برگزار نموده اند، مردمان را دعوت نموده اند، و در شبها صدقه و خیرات داده اند و اظهار شادی نموده اند. سعی و کوشش آنها بر این است که در این روزها بیشتر نیکی کنند و در این ایام در بیان واقعات ولادت با سعادت نیز می کوشند.

… به مناسبت میلاد النبی (صلی الله علیه و آله وسلم) به مردم دعوت طعام می دادند، و می فرمودند: اگر در توان من می بود تمام ماه هر روز چنین می کردم.