پس یادگیری علم نحو که کمک می کند در فهمِ قرآن و حدیث، بدعت واجبه است، و مذاهب جدید مانند قدریه بوجود آوردن بدعت محرمه است، ساخت مدارس و نماز تراویح با جماعت از بدعت مندوبه است، بعد از نماز مصاحفه کردن بدعت مباحه است، و بدون استفاده از طلا، مساجد و قرآن را تزئین کردن بدعت مکروهه است

جواب آمد که: این کسی است که در دنیا زبانش همیشه با ذکر خداوند متعال تر (و تازه) بوده، قلب او وابسته به مساجد بوده و این شخص هیچ زمان به پدر و مادر خود بدگویی نکرده است.

خداوند متعال تمام اعضای نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) را در قرآن کریم ذکر کرده است، و به آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) قسم یاد کرده و آنچه به آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) نسبت دارد نیز قسم خورده است، و جا به جا مقام آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) را چنان بیان کرده که خارج از درک و فهم ماست.

بعض بدعتها ست که واجب است چنانچه تعلم و تعلیم صرف و نحو، که بدان معرفت آیات و احادیث حاصل گردد و حفظ غرائب کتاب و سنّت و دیگر چیزهائیکه حفظ دین و ملت بر آن موقوف بود، و بعض مستحسن و مستحب مثل بناء رباطها و مدرسه ها، و بعض مکروه مانند نقش و نگار کردن مساجد و مصاحف بقول بعض، و بعض مباح مثل فراخی در طعامهای لذیذه و لباسهای فاخره، به شرطی که حلال باشند و باعث طغیان و تکبر و مفاخرت نشوند.

امام طحاوی رحمه الله (م.۳۲۱ﻫ) گفته است: دعاء زندگان و صدقه دادن آنها (برای اموات) به اموات نفع می رسانند. …

آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) شاخه ای تر خواستند و آن را دو نیمه کردند، یکی را بر یک قبر و دیگری را بر قبر دیگر فرو کردند و فرمودند: تا زمانی که این دو شاخه خشک نشوند، در عذاب آنها تخفیف باقی خواهد ماند.