سَیِّدِ الْأَنْوَارِ، وَهُوَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ،
فَمِنْ نُورِهِ خُلِقَتِ الْأَنْوَارُ جَمِیعًا…

ابو لهب در جواب گفت: من در عذابی سخت گرفتار شده ام، فقط گاهی مرا (در اجر آن عمل) از آن (انگشت) سیرآب میکنند که من (به مناسبت شادی ولادت محمّد) ثویبه را آزاد کرده بودم.

و از همیشه این عادت مسلمانان بوده است که در ماه ربیع الاول محافل بزرگداشت میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) را برگزار نموده اند، مردمان را دعوت نموده اند، و در شبها صدقه و خیرات داده اند و اظهار شادی نموده اند. سعی و کوشش آنها بر این است که در این روزها بیشتر نیکی کنند و در این ایام در بیان واقعات ولادت با سعادت نیز می کوشند.

رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: بعضی از مردم هستند که در این دنیا خدا را بر بستر های خویش ذکر می کنند، خداوند متعال آنها را در رتبه های عالی خواهد پذیرفت.

خداوند متعال جسم مبارک آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) را چنین خلق کرده است که نه قبل از ایشان و نه بعد از ایشان کسی را مثل آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) خلق نکرده است.

هیچ قومی (گروهی) نخواهد نشست برای ذکر خداوند متعال مگر این که، فرشتگان آنان را احاطه می کنند و رحمت خدا آنها را می پوشاند و آرامش و اطمینان بر آنها وارد می گردد و خداوند نیز ایشان را در ملأ اعلا یاد می کند.

اگر محمّد (صلی الله علیه وآله وسلم) نمی بود نه تو را خلق می کردم، نه زمین را و نه آسمان را…