آن حضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: زبان خودت را همیشه با ذکر خداوند متعال تر نگه دار (یعنی همیشه مشغول به ذکر خداوند متعال باشد)

خداوند متعال فرمود: ای آدم! آنچه تو گفتی حقیقت دارد و از تمامی مخلوقات همو نزد من محبوبترین است، و حال آنکه به وسیله او از من مغفرت طلب کردی، تو را بخشیده ام، و اگر محمّد (صلی الله علیه و آله وسلم) نمی بود پس تو را هم خلق نمی کردم.

و از همیشه این عادت مسلمانان بوده است که در ماه ربیع الاول محافل بزرگداشت میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) را برگزار نموده اند، مردمان را دعوت نموده اند، و در شبها صدقه و خیرات داده اند و اظهار شادی نموده اند. سعی و کوشش آنها بر این است که در این روزها بیشتر نیکی کنند و در این ایام در بیان واقعات ولادت با سعادت نیز می کوشند.

ابو لهب در جواب گفت: من در عذابی سخت گرفتار شده ام، فقط گاهی مرا (در اجر آن عمل) از آن (انگشت) سیرآب میکنند که من (به مناسبت شادی ولادت محمّد) ثویبه را آزاد کرده بودم.

قَدْ جَاءَکُم مِنَ الله نُورٌ وَکِتَابٌ مُّبِینٌ [۱] به راستی آمده است برای شما از جانب خداوند نوری (پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم) و کتابی روشنگر اکثر مفسرین گفته اند که در این آیه، نور به رسول الله (صلی الله علیه وآله وسلم) اطلاق شده است و کتاب به معنای قرآن کریم آمده […]