از خواص آن (مجالس میلاد النبی (صلی الله علیه و آله وسلم)) این هم هست که، سالی که میلاد النبی (صلی الله علیه و آله وسلم) برگزار می گردد، در آن سال امن و امان خواهد بود، نیز (این عمل) بشارتی است برای تکمیل فوری مقاصد نیک و خواهشات قلبی.

پس یادگیری علم نحو که کمک می کند در فهمِ قرآن و حدیث، بدعت واجبه است، و مذاهب جدید مانند قدریه بوجود آوردن بدعت محرمه است، ساخت مدارس و نماز تراویح با جماعت از بدعت مندوبه است، بعد از نماز مصاحفه کردن بدعت مباحه است، و بدون استفاده از طلا، مساجد و قرآن را تزئین کردن بدعت مکروهه است

نزد من دلیل اساسی برای جشن روز میلاد النبی (صلی الله علیه وآله وسلم) همان روایتی است که در «صحیحین» بیان شده است که نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) به مدینه منوره تشریف فرما شدند، و دیدند که یهودیان روز عاشورا را روزه میگیرند…

عظمت این ماه (ربیع الاول) از عظمت این روز واضح میگردد، که روز ولادت آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) است. پس ما باید که احترام این ماه را بجا بیاوریم، و به این ماه چنین فضیلت بدهیم که خداوند متعال به ماه های پر فضیلت، فضیلت بخشیده است.

«إِنَّکَ لاَ تُسْمِعُ ٱلْمَوْتَىٰ وَلاَ تُسْمِعُ ٱلصُّمَّ ٱلدُّعَآءَ إِذَا وَلَّوْاْ مُدْبِرِینَ» مسلما تو نم‏یتوانى سخنت را به گوش مردگان (یعنی کافران که از حیات ایمانی محروم اند) برسانى، و نمى‏توانى کران (که محروم از سماعت صدای حق اند) را هنگامى که روى برمى‏گردانند و (ای حبیب! به شما) پشت مى‏کنند فراخوانى!