ما از پیامبر اکرم (صلی اللّه علیه و آله وسلم) سؤال کردیم که: یا رسول اللّٰه! خداوند متعال ما را بر شما سلام فرستادن که یاد داده است اما ما بر اهل بیت شما چگونه درود بفرستیم؟

بیانِ این گفته نبی اکرم ﷺ که:
هر که من مولای اویم، علی مولای اوست.

عظمت این ماه (ربیع الاول) از عظمت این روز واضح میگردد، که روز ولادت آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) است. پس ما باید که احترام این ماه را بجا بیاوریم، و به این ماه چنین فضیلت بدهیم که خداوند متعال به ماه های پر فضیلت، فضیلت بخشیده است.

آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: تو با کسی خواهی بود که او را دوست می داری.

این ثابت است که به دلیل آزاد کردن ثویبه در خوشی ولادت آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) هر دو شنبه در عذاب ابولهب تخفیف داده میشود.

آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) مسیر خود را ادامه دادند و در راه شخصی را دیدند که کفش پوشیده در قبرستان راه می رود، آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: ای صاحب کفشها، آنها را (از پایت) در بیاور.

جواب آمد که: این کسی است که در دنیا زبانش همیشه با ذکر خداوند متعال تر (و تازه) بوده، قلب او وابسته به مساجد بوده و این شخص هیچ زمان به پدر و مادر خود بدگویی نکرده است.

من گفتم: (یا رسول اللّٰه (صلی اللّه علیه و آله وسلم)!)  پس من تمامی وقت دعای خود را معیّن می سازم برای درود خواندن بر شما، پیامبر اکرم (صلی اللّه علیه و آله وسلم) فرمودند: پس این درود برای (دور کردن) تمامی پریشانی های تو کفایت خواهد کرد و (به دلیل این درود) تمام گناهان تو بخشیده خواهد شد.