خداوند متعال فرمود: ای آدم! آنچه تو گفتی حقیقت دارد و از تمامی مخلوقات همو نزد من محبوبترین است، و حال آنکه به وسیله او از من مغفرت طلب کردی، تو را بخشیده ام، و اگر محمّد (صلی الله علیه و آله وسلم) نمی بود پس تو را هم خلق نمی کردم.

نفس من نسبت به دنیا بی رغبت شده است و به دلیل همین است که شبهای من به بیداری می گذرد و روزها به تشنگی، و حال من این است که گویا عرش رب خود را به ظاهر می بینم، و اهل بهشت را می بینم که با هم ملاقات می کنند، و اهل جهنم را می بینم که از عذاب فریاد می کنند.

رسول اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: خداوند متعال را به کثرت ذکر کنید، حتی اگر مردم بگویند: دیوانه شده است.

ابو لهب در جواب گفت: من در عذابی سخت گرفتار شده ام، فقط گاهی مرا (در اجر آن عمل) از آن (انگشت) سیرآب میکنند که من (به مناسبت شادی ولادت محمّد) ثویبه را آزاد کرده بودم.

پیامبر اکرم (صلی اللّه علیه و آله وسلم) فرمودند: خداوند متعال می فرماید: من نزد بنده ام چنان ام که به من گمان می برد و چون مرا یاد کند من با وی هستم…

هیچ قومی (گروهی) نخواهد نشست برای ذکر خداوند متعال مگر این که، فرشتگان آنان را احاطه می کنند و رحمت خدا آنها را می پوشاند و آرامش و اطمینان بر آنها وارد می گردد و خداوند نیز ایشان را در ملأ اعلا یاد می کند.