و از همیشه این عادت مسلمانان بوده است که در ماه ربیع الاول محافل بزرگداشت میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) را برگزار نموده اند، مردمان را دعوت نموده اند، و در شبها صدقه و خیرات داده اند و اظهار شادی نموده اند. سعی و کوشش آنها بر این است که در این روزها بیشتر نیکی کنند و در این ایام در بیان واقعات ولادت با سعادت نیز می کوشند.

برای کسی که ایصال ثواب می کند افضل این است که او نیت بر ایصال ثواب برای تمام مؤمنین و مؤمنات کند، پس به همه ثواب خواهد رسید و کسی که ایصال ثواب می کند در ثواب او نیز هیچ کاهشی نخواهد شد. مذهب اهل سنّت و جماعت همین است.

نفس من نسبت به دنیا بی رغبت شده است و به دلیل همین است که شبهای من به بیداری می گذرد و روزها به تشنگی، و حال من این است که گویا عرش رب خود را به ظاهر می بینم، و اهل بهشت را می بینم که با هم ملاقات می کنند، و اهل جهنم را می بینم که از عذاب فریاد می کنند.

آیا نمی خواهید به شما خبر بدهم از عملی که از تمام اعمال بهتر و نزد مالک شما پاکیزه تر باشد و درجات و رتبه های شما را والا کند و از خرج کردن طلا و نقره در راه خدا بهتر و از اینکه در جهاد دشمنان را بکشید و آنها شما را بکشند بهتر باشد؟

اما حال آنکه به محمّد (صلی الله علیه وآله وسلم) اجازه زیارت قبر مادرش داده شده است، پس شما هم برای زیارت قبور بروید و صحبت بیهوده نکنید.