نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: خداوند متعال می فرماید: محبت من بر حق است برای کسانی که به خاطر من همدیگر را دوست می دارند.

در ۶۰۴ حجری از منطقه اِربل گذشتند، و در آنجا با سلطان مظفر الدین بن زین الدین ملاقات نمودند در حالی که ایشان مشغول و مصروف در برگزاری روز میلاد النبی (صلی الله علیه و آله وسلم) بودند.

و الآن محبت خدا و رسول او (صلی الله علیه وآله وسلم) است که او را به این حالی که شما می بینید در آورده است.

از این توضیحات واضح میگردد که هر نوآوری یعنی بدعت را محض به خاطر نوآوری نمی توان مطلقاً آن را حرام و یا ممنوع قرار داد، اما برای جواز و یا عدم جواز آن باید سنجیده شود که اگر آن نوآوری در شریعت از جمله کارهای تحسین برانگیز و مباح است، پس آن را بدعت حسنه خواهیم گفت، و اگر آن نوآوری در شریعت غیر مقبول و ناپسندیده است، پس به آن بدعت سیئه و یا بدعت قبیحه خواهیم گفت.

«فَاذْکُرُونِی أَذْکُرْکُمْ وَاشْکُرُواْ لِی وَلاَ تَکْفُرُونِ» پس مرا یاد کنید، تا (من نیز) شما را یاد کنم و مرا سپاس بگزارید و با من نا سپاسی نکنید.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: نزدیک ترین کس به من در روز قیامت آن کس خواهد بود که بر من بیش از همه درود خوانده باشد.

ای کسانی که ایمان آورده اید، چون برای نماز (جمعه) در روز جمعه آواز دهند، به ذکر خدا (نماز جمعه) بشتابید، و خرید و فروش را رها کنید. اگر بدانید این برای شما بهتر است./ پس چون نماز گزارده شد، در (روی) زمین پراکنده شوید و از فضل خدا بجویید ( یعنی با کسب و کار روزی بجویید) و خدا را بسیار ذکر کنید، باشد که رستگار شوید.

«اَللّهُمَّ، إِنِّی أَسْأَلُکَ وَ أَتَوَجَّهُ إِلَیْکَ بِمُحَمَّدٍ نَبِیِّ الرَّحْمَهِ، یَا مُحَمَّدُ، إِنِّی قَدْ تَوَجَّهْتُ بِکَ إِلٰی رَبِّی فِی حَاجَتِی هَذِهِ لِتُقْضٰی، اَللّهُمَّ فَشَفِّعْهُ فِیَّ» خداوندا! از تو می طلبم و به سوی تو متوجه می گردم به وسیله ای نبی رحمت تو محمّد، یا محمد! من به وسیله شما حاجت خود را از پروردگار خود می طلبم تا مستجاب گردد. خداوندا! شفاعت آنحضرت را برای من قبول بفرما.