پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: اگر شخصی دارای مال زیادی باشد و آنها را در راه خدا صدقه دهد و شخص دیگری مشغول به ذکر الهی باشد عمل ذکر کننده از عمل صدقه دهنده افضل است.

من پیش روی شما هستم، و بر شما گواه ام، جای ملاقات ما حوض کوثر است و من از این جا حوض کوثر را مشاهده می کنم، من نسبت به شما از این ترسی ندارم که (بعد از من) شما به شرک مبتلا خواهید شد اما ترس دارم از آن که به محبت دنیا مبتلا خواهید شد.

غذا دادن در هر زمانی مستحب است، اگر در زمانی در ماه ربیع الاول به دلیل یادگار ظهور نبوّت اظهار شادی و مسرت را به آن اضافه کرده شود، پس آن نیز با برکت می گردد.

آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) شاخه ای تر خواستند و آن را دو نیمه کردند، یکی را بر یک قبر و دیگری را بر قبر دیگر فرو کردند و فرمودند: تا زمانی که این دو شاخه خشک نشوند، در عذاب آنها تخفیف باقی خواهد ماند.

آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: بله بعد از وفات (ظاهری من) هم (نزد من همین گونه می رسانند، به دلیل اینکه) خداوند متعال حرام قرار داده است برای زمین که جسم های انبیاء (علیهم السلام) را بخورد (یعنی از بین برد). پس نبی خدا زنده است و به او رزق هم داده می شود.

این بدعت است اما هیچ ایرادی ندارد، و بدعت مکروه به آن گویند که در آن به سنّتی بی حرمتی گردد. اگر چنین نباشد پس آن (بدعت) مکروه نخواهد بود، و به انسان برای اراده اظهار شادی به مناسبت میلاد نبی اکرم (صلی الله علیه و آله وسلم) اجر و ثواب خواهد رسید.

نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: بهترین عمل از اعمال (نزد خداوند متعال این است)، محبت داشتن برای خداوند، و بغض داشتن برای خداوند.