کلمه «بدعت» از «بَدَعَ» مشتق شده است، و معنی لغوی آن هست: «چیزی جدید را بدون سابقه قبلی به وجود آوردن»  

خداوند متعال تمام اعضای نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) را در قرآن کریم ذکر کرده است، و به آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) قسم یاد کرده و آنچه به آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) نسبت دارد نیز قسم خورده است، و جا به جا مقام آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) را چنان بیان کرده که خارج از درک و فهم ماست.

دعاء زندگان برای اموات و صدقه دادن زندگان برای اموات به آنها نفع می رساند.

همیشه اهل اسلام در کشور های مختلف و شهر های بزرگ در ماه ولادت با سعادت آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) محافل میلاد گرفته اند، و معیار عزت و شرف آن را، با ضیافت و طعام های زیبا برقرار ساخته اند.

یکی از دوستان مهربان ما ناصر الدین محمود بن عماد بیان کرده اند که یقیناً ابو طیب محمد بن ابراهیم سبتی مالکی، که اهل قوص بودند، و یکی از علمای عاملین بودند، در دارالعلوم خود به مناسبت میلاد با سعادت نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) محفلی منعقد می نمودند،

گویا شکر رب تعالی را به جا می آورد که او لطف و احسان بی نهایت فرموده است که رسول محبوب (صلی الله علیه و آله وسلم) خود را (به سوی آنها) فرستاده است، که برای تمام جهان رحمتی مجسم است، و بر جمیع انبیاء و رُسل فضیلت دارد.