و برکت ماه ربیع الأول به خاطر میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) است. به هر اندازه که از طرف اُمت در بارگاه آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) درود و سلام هدیه شود، و طعام داده شود، به همان اندازه برکات آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) نازل می گردد.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند:
به خدا قسم! من ترسی ندارم که بعد از من شما به شرک مبتلا شوید اما ترس دارم از آن که به محبت دنیا مبتلا خواهید شد.

ابو لهب در جواب گفت: من در عذابی سخت گرفتار شده ام، فقط گاهی مرا (در اجر آن عمل) از آن (انگشت) سیرآب میکنند که من (به مناسبت شادی ولادت محمّد) ثویبه را آزاد کرده بودم.

خداوند متعال جسم مبارک آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) را چنین خلق کرده است که نه قبل از ایشان و نه بعد از ایشان کسی را مثل آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) خلق نکرده است.

اهل مکه مکرمه، مدینه طیبه، مصر، شام، یمن، (و) از مشرق تا مغرب، کل بلاد عرب، از همیشه مجالس میلاد النبی (صلی الله علیه و آله وسلم) برگزار کرده اند.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: یا جابر! خداوند متعال قبل از (خلق کردن) تمام مخلوقات نور نبی (محمّد مصطفی صلی الله علیه وآله وسلم) تو را از (فیض) نور خودش خلق کرد،

سَیِّدِ الْأَنْوَارِ، وَهُوَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ،
فَمِنْ نُورِهِ خُلِقَتِ الْأَنْوَارُ جَمِیعًا…

و از همیشه این عادت مسلمانان بوده است که در ماه ربیع الاول محافل بزرگداشت میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) را برگزار نموده اند، مردمان را دعوت نموده اند، و در شبها صدقه و خیرات داده اند و اظهار شادی نموده اند. سعی و کوشش آنها بر این است که در این روزها بیشتر نیکی کنند و در این ایام در بیان واقعات ولادت با سعادت نیز می کوشند.