و از همیشه این عادت مسلمانان بوده است که در ماه ربیع الاول محافل بزرگداشت میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) را برگزار نموده اند، مردمان را دعوت نموده اند، و در شبها صدقه و خیرات داده اند و اظهار شادی نموده اند. سعی و کوشش آنها بر این است که در این روزها بیشتر نیکی کنند و در این ایام در بیان واقعات ولادت با سعادت نیز می کوشند.

چندین کسانی هستند که دارای حالی پراکنده اند، و باز گردانده می شوند از (بیرون) درها، اگر به خدا سوگند یاد کنند، پس خداوند سوگندشان را راست می گرداند.

در باره ایصال ثواب، گفته است:
امام ابو حنیفه (رحمه الله) و امام احمد (رحمه الله) و جمهور سلف بر این مذهب اند که ثواب آنها (به میّت) می رسد.

به خدا قسم! ایمان وارد قلب کسی نمی شود، تا زمانی که اهل بیت مرا به خاطر خداوند متعال، و به دلیل نسبت من با آنها، دوست بدارد.

«‌اقْرَءُوهَا ‌عَلَى ‌مَوْتَاکمْ یَس»
بر در گذشتگانتان سورۀ یس بخوانید.

آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: از گناهان هجرت کن که این بهترین هجرت است، از فرائض خود محافظت کن که این بهترین جهاد است، و خدا را به کثرت ذکر کن که …

مراد اوّلی از لطف ازلی او بود، شاه او بود و خلائق همه لشگر و خیل او، مهمان عزیز او بود و عزیزان همه تبع و طفیل او.