وقتی ثویبه به ابو لهب خوش خبری ولادت آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) را داد، ابولهب همان موقع ثویبه را (از بردگی) آزاد نمود.

و برکت ماه ربیع الأول به خاطر میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) است. به هر اندازه که از طرف اُمت در بارگاه آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) درود و سلام هدیه شود، و طعام داده شود، به همان اندازه برکات آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) نازل می گردد.

دعای زندگان و صدقه دادن آنها (برای اموات)
به اموات نفع می رسانند.

به خدا قسم! ایمان وارد قلب کسی نمی شود، تا زمانی که اهل بیت مرا به خاطر خداوند متعال، و به دلیل نسبت من با آنها، دوست بدارد.

اهل مکه مکرمه، مدینه طیبه، مصر، شام، یمن، (و) از مشرق تا مغرب، کل بلاد عرب، از همیشه مجالس میلاد النبی (صلی الله علیه و آله وسلم) برگزار کرده اند.

(من آن زمان هم نبی بودم) وقتی آدم (علیه السلام) بین روح و جسم بودند (یعنی هنوز تعلق روح ایشان با جسمشان به وجود نه آمده بود).