نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: هر کسی که وفات کند و بر ذمه او روزه (باقی) باشد، پس ولی او از طرف او روزه بگذارد.

نفس من نسبت به دنیا بی رغبت شده است و به دلیل همین است که شبهای من به بیداری می گذرد و روزها به تشنگی، و حال من این است که گویا عرش رب خود را به ظاهر می بینم، و اهل بهشت را می بینم که با هم ملاقات می کنند، و اهل جهنم را می بینم که از عذاب فریاد می کنند.

خداوند متعال را دوست بدار برای نعمت هایی که به تو داده است، و مرا به خاطر دوستی خداوند متعال دوست بدار، و اهل بیت مرا به خاطر دوستی من دوست بدار.

آن حضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: زبان خودت را همیشه با ذکر خداوند متعال تر نگه دار (یعنی همیشه مشغول به ذکر خداوند متعال باشد)

«لولاک لما خلقت الکونین»: خلقت کون همه موجودات، ذات محمّد شد، اول مخلوق همو آمد…

آیا شما را از بهشتیان خبر ندهم (که چه کسانی هستند)؟ هر ضعیف ناتوان و متواضع، (و نزد خداوند متعال مقام آنها چنین است) که اگر (در انجام کاری) به خدا سوگند یاد کند، خداوند (با آنجام آن کار) سوگندش را راست می گرداند.