احسان یعنی این که برای خداوند چنین عمل کنید که گویا او را می بینید، و اگر تو او را نمی بینی بدان که یقینًا او تو را می بیند.

وَمَا کَانَ اللّهُ لِیُطْلِعَکُمْ عَلَى الْغَیْبِ وَلَکِنَّ اللّهَ یَجْتَبِی مِن رُّسُلِهِ مَن یَشَاءُ و این در شأن خداوند نیست که (ای مردم عادّی) شما را از غیب آگاه گرداند، ولی خداوند از میان رسولانش هر که را بخواهد (برای علم غیب) بر می گزیند.

«فَاذْکُرُونِی أَذْکُرْکُمْ وَاشْکُرُواْ لِی وَلاَ تَکْفُرُونِ» پس مرا یاد کنید، تا (من نیز) شما را یاد کنم و مرا سپاس بگزارید و با من نا سپاسی نکنید.

لَا أُقْسِمُ بِهَذَا الْبَلَدِ / وَأَنتَ حِلٌّ بِهَذَا الْبَلَدِ» سوگند به این شهر (مکه)، و تو (ای پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم) در این شهر ساکنی.

نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: بهترین عمل از اعمال (نزد خداوند متعال این است)، محبت داشتن برای خداوند، و بغض داشتن برای خداوند.

میلاد النبی (صلی الله علیه و آله وسلم) بدعت حسنه است، در صورتی که کسی که این مجالس را برگزار می کند قصد او چنین باشد که، صالحین را جمع کند، محافل درود و سلام بگیرد، و به فقراء و مساکین غذا دهد. با این شرط هر زمان که این عمل انجام پزیرد موجب ثواب خواهد بود.