نفس من نسبت به دنیا بی رغبت شده است و به دلیل همین است که شبهای من به بیداری می گذرد و روزها به تشنگی، و حال من این است که گویا عرش رب خود را به ظاهر می بینم، و اهل بهشت را می بینم که با هم ملاقات می کنند، و اهل جهنم را می بینم که از عذاب فریاد می کنند.

«لولاک لما خلقت الکونین»: خلقت کون همه موجودات، ذات محمّد شد، اول مخلوق همو آمد…

وقتی ثویبه به ابو لهب خوش خبری ولادت آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) را داد، ابولهب همان موقع ثویبه را (از بردگی) آزاد نمود.

دعای زندگان و صدقه دادن آنها (برای اموات)
به اموات نفع می رسانند.

و از همیشه این عادت مسلمانان بوده است که در ماه ربیع الاول محافل بزرگداشت میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) را برگزار نموده اند، مردمان را دعوت نموده اند، و در شبها صدقه و خیرات داده اند و اظهار شادی نموده اند. سعی و کوشش آنها بر این است که در این روزها بیشتر نیکی کنند و در این ایام در بیان واقعات ولادت با سعادت نیز می کوشند.

«لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِی أَحْسَنِ تَقْوِیمٍ ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِینَ»…

یقیناً ما انسان را در بهترین صورت آفریدیم / سپس او را به پست ترین پستی برگرداندیم.

بهترین روزها، جمعه است،
در این روز به کثرت بر من درود بفرستید …
خداوند متعال برای زمین جسم های انبیاء کرام را حرام گردانده است.