غذا دادن در هر زمانی مستحب است، اگر در زمانی در ماه ربیع الاول به دلیل یادگار ظهور نبوّت اظهار شادی و مسرت را به آن اضافه کرده شود، پس آن نیز با برکت می گردد.

دعاءِ زندگان برای اموات و صدقه دادن آنها (برای اموات) به اموات نفع می رسانند.

در شهر موصل اولین کسی که برای میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) تشکیل اجتماع دادند شیخ عمر بن محمد مَلّا بودند، و ایشان یکی از صالحین معروف می باشند. شاهِ اِربل و دیگر افراد از ایشان پیروی کرده اند، رحمت خداوند متعال بر آنها باد.  

امام طحاوی رحمه الله (م.۳۲۱ﻫ) گفته است: دعاء زندگان و صدقه دادن آنها (برای اموات) به اموات نفع می رسانند. …

«الَّذِینَ آمَنُواْ وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِکْرِ اللّٰهِ أَلاَ بِذِکْرِ اللّٰهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ» آنان که ایمان آوردند و دلهایشان به ذکر خدا آرام یابد. آگاه باشید که دلها تنها به ذکر خدا آرامش می یابد.

ایشان گفتند: یا رسول الله! شخصی به قومی محبت دارد اما نمیتواند چو آنها عمل کند؟ آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: ای ابوذر! تو با کسانی خواهی بود که دوستشان داری.

وَمَا کَانَ اللّهُ لِیُطْلِعَکُمْ عَلَى الْغَیْبِ وَلَکِنَّ اللّهَ یَجْتَبِی مِن رُّسُلِهِ مَن یَشَاءُ و این در شأن خداوند نیست که (ای مردم عادّی) شما را از غیب آگاه گرداند، ولی خداوند از میان رسولانش هر که را بخواهد (برای علم غیب) بر می گزیند.

نزد شوافع تزئین مساجد و قرآن بدعت مکروهه است، در حالیکه نزد احناف مباح است. نزد شوافع مصافحه بعد از نماز فجر و عصر بدعت مباحه است، در حالیکه نزد احناف مکروه است. به همین صورت خورد و خوراک لذیذ، و بنای خانه های وسیع و بزرگ (و اموری مانند آن از بدعات مباح) است.