(من آن زمان هم نبی بودم) وقتی آدم (علیه السلام) بین روح و جسم بودند (یعنی هنوز تعلق روح ایشان با جسمشان به وجود نه آمده بود).

خداوند متعال فرمود: ای آدم! آنچه تو گفتی حقیقت دارد و از تمامی مخلوقات همو نزد من محبوبترین است، و حال آنکه به وسیله او از من مغفرت طلب کردی، تو را بخشیده ام، و اگر محمّد (صلی الله علیه و آله وسلم) نمی بود پس تو را هم خلق نمی کردم.

وقتی ثویبه به ابو لهب خوش خبری ولادت آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) را داد، ابولهب همان موقع ثویبه را (از بردگی) آزاد نمود.

نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: هر کسی که وفات کند و بر ذمه او روزه (باقی) باشد، پس ولی او از طرف او روزه بگذارد.

پیامبر اکرم (صلی اللّه علیه و آله وسلم) فرمودند: هر کسی که بر من یک مرتبه درود بفرستد، خداوند متعال بر او ده (رحمت) نازل می فرماید.