و از همیشه این عادت مسلمانان بوده است که در ماه ربیع الاول محافل بزرگداشت میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) را برگزار نموده اند، مردمان را دعوت نموده اند، و در شبها صدقه و خیرات داده اند و اظهار شادی نموده اند. سعی و کوشش آنها بر این است که در این روزها بیشتر نیکی کنند و در این ایام در بیان واقعات ولادت با سعادت نیز می کوشند.

رسول اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: خداوند متعال را به کثرت ذکر کنید، حتی اگر مردم بگویند: دیوانه شده است.

وقتی ثویبه به ابو لهب خوش خبری ولادت آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) را داد، ابولهب همان موقع ثویبه را (از بردگی) آزاد نمود.

… پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) از منبر پایین آمدند و تنۀ درخت را در بر گرفتند، و تنۀ درخت مینالید همچون کودکی که آرام می شود، و تا جای که او آرام یافت …

قَدْ جَاءَکُم مِنَ الله نُورٌ وَکِتَابٌ مُّبِینٌ [۱] به راستی آمده است برای شما از جانب خداوند نوری (پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم) و کتابی روشنگر اکثر مفسرین گفته اند که در این آیه، نور به رسول الله (صلی الله علیه وآله وسلم) اطلاق شده است و کتاب به معنای قرآن کریم آمده […]

آیا شما را از بهشتیان خبر ندهم (که چه کسانی هستند)؟ هر ضعیف ناتوان و متواضع، (و نزد خداوند متعال مقام آنها چنین است) که اگر (در انجام کاری) به خدا سوگند یاد کند، خداوند (با آنجام آن کار) سوگندش را راست می گرداند.

در باره ایصال ثواب، گفته است:
امام ابو حنیفه (رحمه الله) و امام احمد (رحمه الله) و جمهور سلف بر این مذهب اند که ثواب آنها (به میّت) می رسد.