…و هر که بر من صد مرتبه درود بفرستد، خداوند متعال در میان دو چشمان او (پیشانی او) از منافقت و آتش (جهنم) برای همیشه رهایی می نویسد و در روز قیامت او با شهدا خواهد بود.

آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) مسیر خود را ادامه دادند و در راه شخصی را دیدند که کفش پوشیده در قبرستان راه می رود، آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: ای صاحب کفشها، آنها را (از پایت) در بیاور.

پس فرمودند: مرا از احسان خبر دهید، آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: این که شما خدا را به نحوی عبادت کنید که گویا شما او را می بینید و اگر شما او را نمی بینید، پس بدانید که او شما را می بیند.

ماه شب چهارده از سمت دره وداع بر ما طلوع کرده است، و واجب گشت بر ما ادای شکر تا زمانی که کسی به سوی خداوند متعال دعوت دهنده باشد.

نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: خداوند متعال می فرماید: محبت من بر حق است برای کسانی که به خاطر من همدیگر را دوست می دارند.

«فَاذْکُرُونِی أَذْکُرْکُمْ وَاشْکُرُواْ لِی وَلاَ تَکْفُرُونِ» پس مرا یاد کنید، تا (من نیز) شما را یاد کنم و مرا سپاس بگزارید و با من نا سپاسی نکنید.

بعض بدعتها ست که واجب است چنانچه تعلم و تعلیم صرف و نحو، که بدان معرفت آیات و احادیث حاصل گردد و حفظ غرائب کتاب و سنّت و دیگر چیزهائیکه حفظ دین و ملت بر آن موقوف بود، و بعض مستحسن و مستحب مثل بناء رباطها و مدرسه ها، و بعض مکروه مانند نقش و نگار کردن مساجد و مصاحف بقول بعض، و بعض مباح مثل فراخی در طعامهای لذیذه و لباسهای فاخره، به شرطی که حلال باشند و باعث طغیان و تکبر و مفاخرت نشوند.