از اَنس (رضی الله عنه) روایت شده است که پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: کسی که دارای این سه خصلت باشد شیرینی ایمان را در می یابد:

دعا در بین زمین و آسمان معلّق می ماند و به بالا نمیرود (یعنی قبول نمیشود) تا زمانی که شما بر پیامبر گرامی (صلی الله علیه وآله وسلم درود بفرستید.

کسی که با اولیاء الله دشمنی کرد پس او با خداوند متعال اعلان جنگ کرده است، و خداوند محبوب می دارد آن نیکوکارانِ متقی را که پنهان می مانند، اگر آنها حاضر نباشند کسی آنها را جویان نمی شود، و اگر آنها حضور داشته باشند، پس کسی آنها را خواهان نه خواهد بود،

در مدح مصطفی (صلی الله علیه و آله وسلم) اگر روی برگه هایی از نقره، با آب طلا با خطی بسیار زیبا نوشته شود نیز کم است. و این هم کم است که در زمان ذکر جمیل آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) در صفهایی ایستاده شود و یا بر زانو نشسته شود.

در نظر ما، صدقه دادن و دعا کردن برای مسلمانانی که وفات نموده اند جایز است، و ما به این ایمان داریم که خداوند متعال به آنها در مقابل (این اعمال صالحه) نفع میرساند

آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) شاخه ای تر خواستند و آن را دو نیمه کردند، یکی را بر یک قبر و دیگری را بر قبر دیگر فرو کردند و فرمودند: تا زمانی که این دو شاخه خشک نشوند، در عذاب آنها تخفیف باقی خواهد ماند.

نزد من دلیل اساسی برای جشن روز میلاد النبی (صلی الله علیه وآله وسلم) همان روایتی است که در «صحیحین» بیان شده است که نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) به مدینه منوره تشریف فرما شدند، و دیدند که یهودیان روز عاشورا را روزه میگیرند…

این بدعت است اما هیچ ایرادی ندارد، و بدعت مکروه به آن گویند که در آن به سنّتی بی حرمتی گردد. اگر چنین نباشد پس آن (بدعت) مکروه نخواهد بود، و به انسان برای اراده اظهار شادی به مناسبت میلاد نبی اکرم (صلی الله علیه و آله وسلم) اجر و ثواب خواهد رسید.