و از همیشه این عادت مسلمانان بوده است که در ماه ربیع الاول محافل بزرگداشت میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) را برگزار نموده اند، مردمان را دعوت نموده اند، و در شبها صدقه و خیرات داده اند و اظهار شادی نموده اند. سعی و کوشش آنها بر این است که در این روزها بیشتر نیکی کنند و در این ایام در بیان واقعات ولادت با سعادت نیز می کوشند.

اَلرُّخْصَهُ لِلنِّسَاءِ لِزِیَارَهِ الْقُبُوْرِ

دیدگاه حنفی، مالکی، شافعی و حنبلی ها …

رسول اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: کسی که عاجز آید از سختی کشیدن (عبادت کردن) در تمامی اوقات شب و بخیل باشد در خرج کردن مال و ترس داشته باشد که با دشمن جهاد کند، پس باید که خدا را به کثرت ذکر کند.

پیامبر اکرم (صلی اللّه علیه و آله وسلم) فرمودند: هر کسی که بر من یک مرتبه درود بفرستد، خداوند متعال بر او ده (رحمت) نازل می فرماید.

عقیده این فقیر چنین است که در محافل میلاد شرکت می کنم، بلکه آن را ذریعه برکات دانسته هر سال برگزار می کنم و قیام را باعث لطف و لذت می دانم.

برای کسی که ایصال ثواب می کند افضل این است که او نیت بر ایصال ثواب برای تمام مؤمنین و مؤمنات کند، پس به همه ثواب خواهد رسید و کسی که ایصال ثواب می کند در ثواب او نیز هیچ کاهشی نخواهد شد. مذهب اهل سنّت و جماعت همین است.