مراد اوّلی از لطف ازلی او بود، شاه او بود و خلائق همه لشگر و خیل او، مهمان عزیز او بود و عزیزان همه تبع و طفیل او.

دعای زندگان و صدقه دادن آنها (برای اموات)
به اموات نفع می رسانند.

اگر محمّد (صلی الله علیه وآله وسلم) نمی بود نه تو را خلق می کردم، نه زمین را و نه آسمان را…

در باره ایصال ثواب، گفته است:
امام ابو حنیفه (رحمه الله) و امام احمد (رحمه الله) و جمهور سلف بر این مذهب اند که ثواب آنها (به میّت) می رسد.

و از همیشه این عادت مسلمانان بوده است که در ماه ربیع الاول محافل بزرگداشت میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) را برگزار نموده اند، مردمان را دعوت نموده اند، و در شبها صدقه و خیرات داده اند و اظهار شادی نموده اند. سعی و کوشش آنها بر این است که در این روزها بیشتر نیکی کنند و در این ایام در بیان واقعات ولادت با سعادت نیز می کوشند.

آن حضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: زبان خودت را همیشه با ذکر خداوند متعال تر نگه دار (یعنی همیشه مشغول به ذکر خداوند متعال باشد)