عقیده این فقیر چنین است که در محافل میلاد شرکت می کنم، بلکه آن را ذریعه برکات دانسته هر سال برگزار می کنم و قیام را باعث لطف و لذت می دانم.

مراد اوّلی از لطف ازلی او بود، شاه او بود و خلائق همه لشگر و خیل او، مهمان عزیز او بود و عزیزان همه تبع و طفیل او.

و از همیشه این عادت مسلمانان بوده است که در ماه ربیع الاول محافل بزرگداشت میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) را برگزار نموده اند، مردمان را دعوت نموده اند، و در شبها صدقه و خیرات داده اند و اظهار شادی نموده اند. سعی و کوشش آنها بر این است که در این روزها بیشتر نیکی کنند و در این ایام در بیان واقعات ولادت با سعادت نیز می کوشند.

چندین کسانی هستند که دارای حالی پراکنده اند، و باز گردانده می شوند از (بیرون) درها، اگر به خدا سوگند یاد کنند، پس خداوند سوگندشان را راست می گرداند.