اگر من این چنین نمازی بخوانم که در آن بر پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) و بر اهل بیت آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) درود نخوانم پس یقیناً نزد من آن نماز کامل نخواهد بود.

«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ إِذَا لَقِیتُمْ فِئَهً فَاثْبُتُواْ وَاذْکُرُواْ اللّٰهَ کَثِیرًا لَّعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ» ای کسانی که ایمان آورده اید، هر گاه به گروهی (از دشمن) بر خوردید، پایداری نمایید و خدا را بسیار ذکر کنید باشد که رستگار شوید.

هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ وَهُوَ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ او اول و آخر و ظاهر و باطن است، و او به همه چیز داناست.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: وقتی خداوند متعال بنده ای را دوست می دارد، جبرئیل (علیه السلام) را ندا می زند که همانا خداوند فلان (شخص) را دوست می دارد، تو نیز او را دوست بدار.

… شیرینی ایمان را در می یابد: اینکه خداوند متعال و رسول او (صلی الله علیه وآله وسلم) را از هر آنچه جز خدا و رسول اوست بیشتر دوست بدارد. و شخصی را که دوست می دارد محض به خاطر خدا دوست بدارد. و اینکه زشت بدارد که به کفر برگردد، همانگونه که ناپسند می دارد که به آتش افکنده شود.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: نزدیک ترین کس به من در روز قیامت آن کس خواهد بود که بر من بیش از همه درود خوانده باشد.

«اَللّهُمَّ، إِنِّی أَسْأَلُکَ وَ أَتَوَجَّهُ إِلَیْکَ بِمُحَمَّدٍ نَبِیِّ الرَّحْمَهِ، یَا مُحَمَّدُ، إِنِّی قَدْ تَوَجَّهْتُ بِکَ إِلٰی رَبِّی فِی حَاجَتِی هَذِهِ لِتُقْضٰی، اَللّهُمَّ فَشَفِّعْهُ فِیَّ» خداوندا! از تو می طلبم و به سوی تو متوجه می گردم به وسیله ای نبی رحمت تو محمّد، یا محمد! من به وسیله شما حاجت خود را از پروردگار خود می طلبم تا مستجاب گردد. خداوندا! شفاعت آنحضرت را برای من قبول بفرما.

آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) مسیر خود را ادامه دادند و در راه شخصی را دیدند که کفش پوشیده در قبرستان راه می رود، آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: ای صاحب کفشها، آنها را (از پایت) در بیاور.