ابو لهب در جواب گفت: من در عذابی سخت گرفتار شده ام، فقط گاهی مرا (در اجر آن عمل) از آن (انگشت) سیرآب میکنند که من (به مناسبت شادی ولادت محمّد) ثویبه را آزاد کرده بودم.

چندین کسانی هستند که دارای حالی پراکنده اند، و باز گردانده می شوند از (بیرون) درها، اگر به خدا سوگند یاد کنند، پس خداوند سوگندشان را راست می گرداند.

نفس من نسبت به دنیا بی رغبت شده است و به دلیل همین است که شبهای من به بیداری می گذرد و روزها به تشنگی، و حال من این است که گویا عرش رب خود را به ظاهر می بینم، و اهل بهشت را می بینم که با هم ملاقات می کنند، و اهل جهنم را می بینم که از عذاب فریاد می کنند.

از اینجا است که در حدیث قدسی آمده است در شان حبیب الله «لولاک لما خلقت الافلاک و لما اظهر الربوبیه» …

«‌اقْرَءُوهَا ‌عَلَى ‌مَوْتَاکمْ یَس»
بر در گذشتگانتان سورۀ یس بخوانید.

سپس از معلوم به تحقیق که اگر نور وجود او (صلی الله علیه وآله وسلم) نمی بود و وجود کرامت او نمی بود پس خلق نمی شد آسمانها و زمین، پس اوست مظهر رحمت الهی که احاطه دارد بر همه چیز.