و از همیشه این عادت مسلمانان بوده است که در ماه ربیع الاول محافل بزرگداشت میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) را برگزار نموده اند، مردمان را دعوت نموده اند، و در شبها صدقه و خیرات داده اند و اظهار شادی نموده اند. سعی و کوشش آنها بر این است که در این روزها بیشتر نیکی کنند و در این ایام در بیان واقعات ولادت با سعادت نیز می کوشند.

مراد اوّلی از لطف ازلی او بود، شاه او بود و خلائق همه لشگر و خیل او، مهمان عزیز او بود و عزیزان همه تبع و طفیل او.

خداوند متعال فرمود: ای آدم! آنچه تو گفتی حقیقت دارد و از تمامی مخلوقات همو نزد من محبوبترین است، و حال آنکه به وسیله او از من مغفرت طلب کردی، تو را بخشیده ام، و اگر محمّد (صلی الله علیه و آله وسلم) نمی بود پس تو را هم خلق نمی کردم.

پیامبر اکرم (صلی اللّه علیه و آله وسلم) فرمودند: خداوند متعال می فرماید: من نزد بنده ام چنان ام که به من گمان می برد و چون مرا یاد کند من با وی هستم…

اهل محبت در شادی میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) از همیشه برای طعام دعوت داده اند.

رسول اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: شیطان دهان خودش را بر قلب بنی آدم قرار داده است، اگر او خدا را ذکر کند شیطان از او دور می شود، و …