نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: انبیاء (علیهم السلام) در قبرهای خود زنده اند و نماز می گزارند.

«فَإِذَا قَضَیْتُمُ الصَّلاَهَ فَاذْکُرُواْ اللّٰهَ قِیَامًا وَقُعُودًا وَعَلَى جُنُوبِکُمْ» پس (ای مسلمانان) چون نماز را گزاردید خدای را ذکر کنید، ایستاده و نشسته و بر پهلو خفته (در همه حال).

پس یادگیری علم نحو که کمک می کند در فهمِ قرآن و حدیث، بدعت واجبه است، و مذاهب جدید مانند قدریه بوجود آوردن بدعت محرمه است، ساخت مدارس و نماز تراویح با جماعت از بدعت مندوبه است، بعد از نماز مصاحفه کردن بدعت مباحه است، و بدون استفاده از طلا، مساجد و قرآن را تزئین کردن بدعت مکروهه است

گویا شکر رب تعالی را به جا می آورد که او لطف و احسان بی نهایت فرموده است که رسول محبوب (صلی الله علیه و آله وسلم) خود را (به سوی آنها) فرستاده است، که برای تمام جهان رحمتی مجسم است، و بر جمیع انبیاء و رُسل فضیلت دارد.

«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اذْکُرُوا اللّٰهَ ذِکْرًا کَثِیرًا / وَسَبِّحُوهُ ‍بُکْرَهً وَأَصِیلًا» ای کسانی که ایمان آورده اید، خدا را به کثرت ذکر کنید./ و او را بامداد و شبانگاه تسبیح گویید.