پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: از روزهای شما روز جمعه بهترین است، در این روز حضرت آدم (علیه السلام) خلق شده است، و در همین روز وفات کرده است، و در همین روز صور را به صدا در می آورند، و در همین روز صدای بلندی ظاهر خواهد شد، پس در این روز به کثرت بر من درود بفرستید که درود شما را به من می رسانند.

یکی از دوستان مهربان ما ناصر الدین محمود بن عماد بیان کرده اند که یقیناً ابو طیب محمد بن ابراهیم سبتی مالکی، که اهل قوص بودند، و یکی از علمای عاملین بودند، در دارالعلوم خود به مناسبت میلاد با سعادت نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) محفلی منعقد می نمودند،

نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) دعا فرمودند: خداوندا! علی (رضی الله عنه) در اطاعت تو و رسول تو بود، برای او خورشید را باز گردان. حضرت اسماء (رضی الله عنها) می فرمایند: من دیدم که آن غروب کرد و این رو هم دیدم که بعد از غروب دوباره طلوع کرد.

آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) ایستادند و صحابه کرام (رضی الله عنهم) به پشت ایشان صف بسته ایستادند، و آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) نماز جنازه آن زن را خواندند و چهار تکبیر فرمودند.

آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: بله بعد از وفات (ظاهری من) هم (نزد من همین گونه می رسانند، به دلیل اینکه) خداوند متعال حرام قرار داده است برای زمین که جسم های انبیاء (علیهم السلام) را بخورد (یعنی از بین برد). پس نبی خدا زنده است و به او رزق هم داده می شود.

گویا شکر رب تعالی را به جا می آورد که او لطف و احسان بی نهایت فرموده است که رسول محبوب (صلی الله علیه و آله وسلم) خود را (به سوی آنها) فرستاده است، که برای تمام جهان رحمتی مجسم است، و بر جمیع انبیاء و رُسل فضیلت دارد.