(من آن زمان هم نبی بودم) وقتی آدم (علیه السلام) بین روح و جسم بودند (یعنی هنوز تعلق روح ایشان با جسمشان به وجود نه آمده بود).

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند:
به خدا قسم! من ترسی ندارم که بعد از من شما به شرک مبتلا شوید اما ترس دارم از آن که به محبت دنیا مبتلا خواهید شد.

در باب مولود خوانی اندراج یافته بود، در نفس قرآن خواندن به صوتِ حسن و در قصائد نعت و منقبت خواندن چه مضائقه است؟

نفس من نسبت به دنیا بی رغبت شده است و به دلیل همین است که شبهای من به بیداری می گذرد و روزها به تشنگی، و حال من این است که گویا عرش رب خود را به ظاهر می بینم، و اهل بهشت را می بینم که با هم ملاقات می کنند، و اهل جهنم را می بینم که از عذاب فریاد می کنند.

چندین کسانی هستند که دارای حالی پراکنده اند، و باز گردانده می شوند از (بیرون) درها، اگر به خدا سوگند یاد کنند، پس خداوند سوگندشان را راست می گرداند.

رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: بعضی از مردم هستند که در این دنیا خدا را بر بستر های خویش ذکر می کنند، خداوند متعال آنها را در رتبه های عالی خواهد پذیرفت.

خداوند به پیامبر رحمت و صفی مملکت خود فرمود:
«لولاک لما خلقت الکونین»
و در روایتی:
«لولاک لما خلقت الافلاک».