و از همیشه این عادت مسلمانان بوده است که در ماه ربیع الاول محافل بزرگداشت میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) را برگزار نموده اند، مردمان را دعوت نموده اند، و در شبها صدقه و خیرات داده اند و اظهار شادی نموده اند. سعی و کوشش آنها بر این است که در این روزها بیشتر نیکی کنند و در این ایام در بیان واقعات ولادت با سعادت نیز می کوشند.

سپس از معلوم به تحقیق که اگر نور وجود او (صلی الله علیه وآله وسلم) نمی بود و وجود کرامت او نمی بود پس خلق نمی شد آسمانها و زمین، پس اوست مظهر رحمت الهی که احاطه دارد بر همه چیز.

و لیله مولد (صلی الله علیه و آله وسلم)
أفضل من لیله القدر.
و شب میلاد از شب قدر افضل است.

کسی که در مجلسی نشست، و بدون آنکه خدا را ذکر کند، از آن مجلس برخاست، پس از طرف خداوند بر وی ندامت وارد می گردد.

بهترین روزها، جمعه است،
در این روز به کثرت بر من درود بفرستید …
خداوند متعال برای زمین جسم های انبیاء کرام را حرام گردانده است.

دعای زندگان و صدقه دادن آنها (برای اموات)
به اموات نفع می رسانند.