بی شک احباب و اولیاء من آنهایی هستند که، در زمان ذکر من به یاد می آیند، و زمانی که آنها را ذکر می کنید پس من به یاد می آیم.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: کسی که (به دلیل غافل شدن) بر من درود خواندن را فراموش کرد او راه بهشت را فراموش کرده است.

کسی که با اولیاء الله دشمنی کرد پس او با خداوند متعال اعلان جنگ کرده است، و خداوند محبوب می دارد آن نیکوکارانِ متقی را که پنهان می مانند، اگر آنها حاضر نباشند کسی آنها را جویان نمی شود، و اگر آنها حضور داشته باشند، پس کسی آنها را خواهان نه خواهد بود،

ما از شما به موسی (علیه السلام) حق دار تر هستیم. سپس آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) (خود هم روزه گرفتند و اصحاب را نیز) برای روزه گرفتن امر فرمودند.

خلق از محمّد صلی الله علیه وآله وسلم صورتی و تنی و شخصی دیدند، و بشر و بشریَتی به بینندگان می نمودند … اگر در این حالت و در این مقامِ ولایت، او را بشر خوانند و یا وی را بشر دانند … … … بر خوان «فَقَالُوا أَبَشَرٌ یَهْدُونَنَا فَکَفَرُوا = گفتند: آیا انسانها (از جنس بشر) ما را راه می نمایند؟ پس کافر شدند.

«الَّذِینَ آمَنُواْ وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِکْرِ اللّٰهِ أَلاَ بِذِکْرِ اللّٰهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ» آنان که ایمان آوردند و دلهایشان به ذکر خدا آرام یابد. آگاه باشید که دلها تنها به ذکر خدا آرامش می یابد.

جواب آمد که: این کسی است که در دنیا زبانش همیشه با ذکر خداوند متعال تر (و تازه) بوده، قلب او وابسته به مساجد بوده و این شخص هیچ زمان به پدر و مادر خود بدگویی نکرده است.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: هر کسی که محبت خداوند را بر محبت نفس خود ترجیح دهد، خداوند متعال او را از اذیت مردم محفوظ می دارد.