اگر من این چنین نمازی بخوانم که در آن بر پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) و بر اهل بیت آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) درود نخوانم پس یقیناً نزد من آن نماز کامل نخواهد بود.

«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ إِذَا لَقِیتُمْ فِئَهً فَاثْبُتُواْ وَاذْکُرُواْ اللّٰهَ کَثِیرًا لَّعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ» ای کسانی که ایمان آورده اید، هر گاه به گروهی (از دشمن) بر خوردید، پایداری نمایید و خدا را بسیار ذکر کنید باشد که رستگار شوید.

بی شک احباب و اولیاء من آنهایی هستند که، در زمان ذکر من به یاد می آیند، و زمانی که آنها را ذکر می کنید پس من به یاد می آیم.

همیشه اهل اسلام در کشور های مختلف و شهر های بزرگ در ماه ولادت با سعادت آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) محافل میلاد گرفته اند، و معیار عزت و شرف آن را، با ضیافت و طعام های زیبا برقرار ساخته اند.

نزد من دلیل اساسی برای جشن روز میلاد النبی (صلی الله علیه وآله وسلم) همان روایتی است که در «صحیحین» بیان شده است که نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) به مدینه منوره تشریف فرما شدند، و دیدند که یهودیان روز عاشورا را روزه میگیرند…

از اَنس (رضی الله عنه) روایت شده است که پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: کسی که دارای این سه خصلت باشد شیرینی ایمان را در می یابد:

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: در روز قیامت نویسندگان حدیث خواهند آمد در (آن) حالیکه در دستانشان دوات خواهد بود، پس خداوند متعال به جبرئیل (علیه السلام) امر خواهد کرد که نزد ایشان برود و از آنها سؤال کند که آنها چه کسانی هستند؟