نزد شوافع تزئین مساجد و قرآن بدعت مکروهه است، در حالیکه نزد احناف مباح است. نزد شوافع مصافحه بعد از نماز فجر و عصر بدعت مباحه است، در حالیکه نزد احناف مکروه است. به همین صورت خورد و خوراک لذیذ، و بنای خانه های وسیع و بزرگ (و اموری مانند آن از بدعات مباح) است.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله سلم) فرمودند: هر که نزد قبر من بر من درود بخواند من خودم آن را دریافت می کنم و کسی که از دور بر من درود بخواند آن را به من می رسانند.

«وَلَذِکْرُ اللّٰهِ أَکْبَرُ وَاللّٰهُ یَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ» و هر آینه ذکر خدا بزرگترین است، و خدا آنچه (شما) می کنید می داند.

…و هر که بر من صد مرتبه درود بفرستد، خداوند متعال در میان دو چشمان او (پیشانی او) از منافقت و آتش (جهنم) برای همیشه رهایی می نویسد و در روز قیامت او با شهدا خواهد بود.

بعض بدعتها ست که واجب است چنانچه تعلم و تعلیم صرف و نحو، که بدان معرفت آیات و احادیث حاصل گردد و حفظ غرائب کتاب و سنّت و دیگر چیزهائیکه حفظ دین و ملت بر آن موقوف بود، و بعض مستحسن و مستحب مثل بناء رباطها و مدرسه ها، و بعض مکروه مانند نقش و نگار کردن مساجد و مصاحف بقول بعض، و بعض مباح مثل فراخی در طعامهای لذیذه و لباسهای فاخره، به شرطی که حلال باشند و باعث طغیان و تکبر و مفاخرت نشوند.

«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اذْکُرُوا اللّٰهَ ذِکْرًا کَثِیرًا / وَسَبِّحُوهُ ‍بُکْرَهً وَأَصِیلًا» ای کسانی که ایمان آورده اید، خدا را به کثرت ذکر کنید./ و او را بامداد و شبانگاه تسبیح گویید.

این بدعت است اما هیچ ایرادی ندارد، و بدعت مکروه به آن گویند که در آن به سنّتی بی حرمتی گردد. اگر چنین نباشد پس آن (بدعت) مکروه نخواهد بود، و به انسان برای اراده اظهار شادی به مناسبت میلاد نبی اکرم (صلی الله علیه و آله وسلم) اجر و ثواب خواهد رسید.

من پیش روی شما هستم، و بر شما گواه ام، جای ملاقات ما حوض کوثر است و من از این جا حوض کوثر را مشاهده می کنم، من نسبت به شما از این ترسی ندارم که (بعد از من) شما به شرک مبتلا خواهید شد اما ترس دارم از آن که به محبت دنیا مبتلا خواهید شد.